logo logo logo logo logo logo logo logo logo logo logo logo logo logo logo logo logo logo logo logo logo logo logo logo logo logo logo logo logo logo logo logo logo logo logo logo logo logo logo logo logo logo logo logo logo logo logo logo logo logo logo logo logo logo logo logo logo logo logo
star Bookmark: Tag Tag Tag Tag Tag
Belgium

De 10 geboden van ‘Homo universalis’

Bovenal: hou het simpel

“De opdrachten moeten makkelijk uit te leggen zijn aan de kandidaten en de kijker moet ze onmiddellijk snappen. Complexe spelletjes zijn dus uit den boze. Vergeet ook niet dat een ideetje één zaak is, de praktische uitwerking ervan is iets heel anders. Bovendien moet je er ook het mate­riaal voor te pakken krijgen. Het aantal speelgoed- en andere winkels dat we al hebben afgedweild op zoek naar allerlei spullen, is aanzienlijk.”

Laat niemand winnen met vlag en wimpel

“Bij een spel hoort normaal gesproken een winnaar. Homo universalis werkt echter omgekeerd: er moet een verliezer zijn. Daardoor moet je bij het bedenken van proeven averechts redeneren. Niet eenvoudig. Tegelijk is dat net het originele aan het ­format, dat helemaal bij de VRT is ontwikkeld. Ik hoorde trouwens al eens waaien dat er belangstelling voor bestaat vanuit het buitenland, maar concreet is dat nog niet. Voor de ‘export’ is het grote probleem van Homo universalis dat het alleen werkt als je het kort houdt, het is dus geen programma op zich. Je moet al een programma hebben waar je het kunt inpassen.”

Maak het steedszonneklaar

“De kijker moet meteen een klik hebben met de proef. O ja, dat heb ik ook al gedaan. Of, tiens dat is toch zo moeilijk niet? Vandaar de ogenschijnlijk simpele opdrachten, zoals vorig seizoen aardappelen schillen, of dit jaar komkommers snijden. Maar vaak laten deelnemers zich net daardoor verrassen. De proef die dit keer het zwaarst is onderschat, was het proppen van een vel noppenfolie in een buis. Lijkt kinderspel, maar na vier, vijf minuten waren de meesten compleet buiten adem, krampen ­incluis.”

Serveer het voor de kijker hapklaar

“De proeven moeten grappige of spannende televisie opleveren én het hoort ook voor de deelnemers plezant te zijn. Wij merken dat ze het meeste houden van opdrachten die in groep worden uitgevoerd. Op momenten dat er nog 64, 32 en 16 spelers meedoen, kunnen we hen in teams opdelen die tegen elkaar strijden. Naarmate het spel vordert, ­halveren de teams telkens tot het ­addertje onder het gras opduikt: uiteindelijk staan twee mensen tegenover elkaar en zij spelen om te blijven of te vertrekken.”

Geef de mensen een goed gevoel

“Ondanks het feit dat in Homo universalis een afvaller onverbiddelijk naar huis moet, hoort de kijker met een goed gevoel achter te blijven. Daar slagen we doorgaans in, al kan het weleens kantje boordje zijn. Dit jaar zaten we wat verveeld met Stijn, een man met slechts één hand die de proef verloor waarbij vier tennisballen langs een hek omhoog moesten worden gerold. We kregen op sociale media kritiek omdat de man geen eerlijke kans zou hebben gekregen, maar Stijn was zelf de eerste om daar geen probleem van te maken.”

Blijf kalm, ook al mis je je doel

“Er loopt weleens iets fout en dit seizoen was het al in de eerste proef prijs. Het kwam erop aan stuiterende rubberen ballen te vangen die uit de lucht vielen, tot we ons realiseerden dat zo’n dertig mensen als kippen zonder kop rond holden. Bleek dat er iets fout was met de mechaniek die de ballen uit de lucht moest laten ­vallen.”

“Ook toen de kandidaten zo snel mogelijk een half potlood moesten wegslijpen, liep het spaak. De verliezer stond er wat beteuterd bij, maar zei niks. Toen we vroegen wat er fout was, bleek dat zijn puntenslijper een fabricagefout vertoonde. We hebben de proef toen met de laatste zestien opnieuw laten spelen en de man heeft toen zijn vel gered. De nieuwe verliezer was minder blij.”

Mijd discussie

“De delicaatste proeven zijn die waarin de uitslag subjectief is. Bijvoorbeeld: wie maakte de lelijkste slagroomtaart of de slechtste ­tekening. Omdat wij liever zelf geen scherprechter spelen, halen we er een jury van bv’s of kinderen bij. Maar zelfs dan kan de knoop doorhakken een heikele zaak zijn. Om te oordelen over wie de mooist versierde slagroomtaart had gemaakt, hadden we Regula Ysewijn uit Bake off Vlaanderen uitgenodigd. Zij moest kiezen tussen een heel fraaie taart waar geen slagroom op zat en een ­lelijke taart met slagroom. Daarop blokkeerde ze: luidde de opdracht niet dat het slagroomtaart moest zijn? Wij hebben haar toen uitgelegd dat ze gewoon mocht kiezen en er niet van wakker moest liggen.”

Blijf weg van frustratie

“De meest frusterende proeven zijn die waarbij de kandidaten rechtstreeks iemand moeten uitsluiten. Vorig jaar hielden we een ­‘eilandraad’ à la Expeditie Robinson, waarbij een kandidaat werd weg­gestemd. Dit jaar organiseerden we verkiezingen. De deelnemers stemden op de personen die ze de titel ­Homo universalis het meest gunden. Uiteindelijk bleef er één ongelukkige over met de minste stemmen. Je merkt duidelijk dat de kandidaten dat écht niet prettig vinden.”

Speel en hou het kort

“Op het scherm duurt een proef slechts een paar ­minuten, maar in werkelijk neemt hij meestal meer tijd in beslag. Soms véél meer. Het record is de proef waarbij de kandidaten hun benen zo lang mogelijk in de lucht moesten houden terwijl ­Carmen van FC De Kampioenen stofzuigde. 2 uur en 20 minuten duurde dat. Een misrekening. We hadden het op de redactie geprobeerd, maar met stoelen zonder rugleuning. In de hal stonden enkel stoelen mét leuning die zo comfortabel waren dat de ­kandidaten het héél lang uithielden.”

“Eén keer moesten we een proef rekken. Het spelletje bezemsteel in de lucht ­houden op je vinger was al na twintig seconden afgelopen.”

Maak je geen zorgen als er iets aan schort

“We waren al genoodzaakt proeven te elfder ure af te voeren. Daarom hebben wel ­altijd een paar spelletjes in reserve die we binnen het kwartier opgezet krijgen. Een opdracht die in eerste instantie niet kon doorgaan, was de Willem Tell-proef. De kandidaten moesten met een kruisboog appels van elkaars hoofd schieten, maar de kruisbogen raakten niet op tijd ­geleverd. We hebben Willem Tell dan later gespeeld met minder kandidaten.”

Themes
ICO